Categories

نیمه شب بود و غمی تازه نفس ر‌ه خوابم زد ، ماندم بیدار ریخت از پرتو لرزنده شمع سایه دسته گلی‌ بر دیوار همه گٔل بود، دلی‌ روح نداشت سایه‌ای مضطرب و لرزان بود چهره ای سرد، غم انگیز و سیاه گویی یا مرده ای‌ سرگردان بود شمع خاموش شد از تندی باد اثر از سایه به دیوار نماند کس نپرسید کجا رفت؟ که بود؟ که دمی چند در اینجا گذارند این منم!! خسته در این کلبه تنگ ، جسم درمانده‌ام از روح جداست! من اگر سایه خویشم ، یا ربّ روح آواره من کیست ، کجاست؟ " فریدون مشیری"

• Profile
• Videos
• Favorites
• Playlists